Grupa MoCartaNiezwykły kwartet smyczkowy i jedyny taki kabaret na polskiej estradzie. Kabaret, korzystając ze standardów wszelakich gatunków muzycznych – począwszy od utworów klasycznych, poprzez przeboje operetkowe, elementy muzyki ludowej (z różnych krajów), covery muzyki pop i rock (z rozmaitych lat), aż do elementów muzyki elektronicznej – tworzy nowe i bardzo zabawne aranżacje. Artyści łączą i przeplatają … Kabaret Moralnego NiepokojuNajbardziej znany w Polsce kabaret. Gwarancja wysokiej jakości, potwierdzona przez tysiące zadowolonych widzów. W swojej twórczości sięgają głównie po tematy obyczajowe i społeczne. Nie stronią od polityki, lubią tworzyć żarty absurdalne. Formą sceniczną, w której się najlepiej odnajdują, jest forma tradycyjnego kabaretu – skecze, monologi i piosenki, zarówno komiczne, jak i liryczne, składają się w … Duet kabaretowy Mikołaj Cieślak i Rafał ZbiećTego duetu nie trzeba nikomu przedstawiać, ponieważ tworzy go dwóch artystów niezwykle popularnego Kabaretu Moralnego Niepokoju – Mikołaj Cieślak oraz Rafał Zbieć. Prezentowany przez nich program został stworzony specjalnie na imprezy zamknięte (eventy firmowe). Artyści występują z wyborem skeczów, stworzonych dla Kabaretu Moralnego Niepokoju i zaadaptowanych specjalnie dla tego żywiołowego duetu przez Roberta Górskiego. W … Ireneusz KrosnyIreneusz Krosny jest niewątpliwie najbardziej znanym polskim mimem komicznym. Jego poczucie humoru i vis comica sprawiają, że zdobywa serca każdej publiczności. Jest szczególnie ceniony jako artysta, występujący dla publiczności międzynarodowej, gdyż wszyscy goście mogą bawić się razem, niezależnie od narodowości. Jego spektakl składa się z wielu krótkich skeczów, co sprawia, że Krosny zawsze może dostosować … Kabaret ChybaMłody, ale bardzo doświadczony kabaret, na stałe współpracujący z programem Kabaret na żywo i Gwiazdy kabaretu oraz twórca nowego formatu kabaretowego pt. 1, 2, 3… Kabaret!. Zespół słynie z umiejętności improwizacji i wyrazistych postaci. Ma bardzo szeroką skalę zainteresowań – od tematyki społecznej i obyczajowej, poprzez satyrę aż do absurdu. Programy Kabaretu Chyba mają tradycyjną … Czas dla nasJest to opowieść o kobietach – pięknych, zdolnych i… dojrzałych – które po latach przerwy, podczas których spełniały się rodzinnie, wracają na scenę, żeby spełniać się także artystycznie. Jest to też koncert pełen znakomitych tekstów, Jeremiego Przybory, Wojciecha Młynarskiego, Artura Andrusa i Filipa Jaślara oraz przebojów Giacomo Pucciniego, Fryderyka Chopina, Jerzego Wasowskiego, Seweryna Krajewskiego … KonferansjerzyWspółpracujący z nami konferansjerzy poprowadzą dla Państwa najróżniejsze imprezy – od małych koncertów biletowanych, poprzez eleganckie imprezy firmowe aż do wielkich koncertów plenerowych. Nie straszne są im wyzwania – do każdego z nich przygotowują się z jednakowym zaangażowaniem i są otwarci na współpracę z klientem. Ireneusz Krosny Najpopularniejszy polski mim w roli mówcy? Irek Krosny … Inne kategorie

Kilka miesięcy przygotowań, eliminacje, półfinały, ostatni tydzień siedzenia w biurze do północy, pstryk! i po wszystkim... 5 dni 28. PAKI to czas ciężkiej pracy, bezsenności, stresu i... zabawy! Słuchajcie... Co za klimat! Co za ludzie! Pan Pakosz, dumny tata studentów Polskiej Akademii Kabaretu zadbał o oprawę 28. PAKI na najwyższym poziomie... Oprócz happeningów w całym Krakowie przeżyliśmy w Rotundzie inwazję Kosmicznych Królików, najazd kibiców Legii, kontrolę graniczną oraz wizytę sympatycznych Ślązaków. Wszystko to w klimacie imprez tematycznych przygotowanych przez Kabaret Młodych Panów, Szarpaninę czy samego Władysława Sikorę (Kabaret Potem). Pewnie ciekawi jesteście jak tam backstage? :) Nie mogło zabraknąć nocnej integracji przy piwie i osławionych tostach (w trakcie PAKI Kabaretowa serwowała także tosty z lazurem i oliwkami - mniam!, zapiekanki i sałatkę grecką - WOW; w tym miejscu pragnę serdecznie pozdrowić mojego ulubieńca Krzysia-barmana, który wykazuje się wyjątkowym poziomem cierpliwości względem mojej osoby:) No i czymże byłby festiwal bez imprez do białego rana? Było też karaoke i było ono absolutnie genialne. Po raz pierwszy nie usłyszałam "Rzepa nie śpiewaj!". A po czwartkowych tańcach nadal leczę kolano... Lokalizacja Rotundy "przy Błoniach" sprzyja naszym zagorzałym kabaretowym biegaczom. Na ścieżkach mogliście mijać Wojtka i Tomka Cześków a jeszcze w trakcie Wieczoru Galowego (!) Szymona Jachimka. No i muszę pochwalić się swoim debiutem okołoscenicznym u boku nie byle kogo, bo Liquidmime - laureata Grand Prix 27. PAKI i Ścibora Szpaka - jak się później okazało - laureata 28. PAKI! Wystąpiłam w roli zakulisowego łapacza śmieci rzucanych z drugiej strony sceny przez Ścibora. Zabawa była przednia i niezapomniana, proszę ja Was :) Gdyby tylko nie rzucano we mnie wózkami i kotami... Na koniec przypomnę wyniki 28. PAKI: III miejsce - Kabaret Zygzak II miejsce ex aequo - Kabaret PUK oraz Król Dopalaczy - Marcin Sitek Show I miejsce ex aequo - Michał Kempa i diapazony oraz Kabaret Nic Nie Szkodzi Grand Prix - Ścibor Szpak 28. PAKA za nami. A Kwatera Główna już szykuje się na kolejne imprezy, na Mazurską Noc Kabaretową, Zakopiańskie Konfrontacje Kabaretowe i Radkowski Kabaretowy Zalew Śmiechu, którym w tym roku mam przyjemność się opiekować... PS: A Wy? Byliście na PACE? Jak wrażenia? Coś chcielibyście zmienić? Czegoś więcej/mniej? Piszcie!

Rada Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Świeckich wydała oświadczenie, którego celem jest „wsparcie rodziców w walce o ochronę ich dzieci”1). Ochronę przed czym? Przed wiedzą oczywiście. Albowiem wiedza jest śmiertelnym wrogiem wiary. Cytaty są długie, ale nie godzi się natchnionej mowy skracać. Oświadczenie rozpoczyna apel o powagę w dyskusji: POWAGA W DYSKUSJI. Najpierw prosimy o uczciwość i powagę w wypowiedziach oraz realizm poznawczy. Kiedyś ludzie się oskarżali, że mówią „językiem nieparlamentarnym”. Dzisiaj są zaniepokojeni i zniesmaczeni językiem, jakim politycy wypowiadają się w różnych sprawach, w tym również broniąc próby narzucenia wskazań WHO dotyczących wychowania dzieci. To zbyt poważny temat, aby w publicznej debacie dopuszczać sformułowania wysoce emocjonalne, banalizować rzeczywistość czy trywializować opinię interlokutora, a dyskusję sprowadzać do pikanterii i uszczypliwości. Po takim wstępie należy od razu uczciwie, z pełnym realizmem poznawczym przekonywać, że chrześcijaństwem ktoś ośmiela się gardzić. Poważnie. Choć może rzeczywiście instytucja, której bogiem jest mamona jest godna pogardy? POGARDA DLA CHRZEŚCIJAŃSTWA. Wolność religijna to jedno z podstawowych praw ludzkich w cywilizowanym świecie. Tymczasem mówiąc nieustannie o prawach człowieka, o tolerancji dla odmienności oraz o wolności słowa i wyznania, próbuje się zmusić chrześcijan, aby postępowali i nauczali wbrew swoim odwiecznym przekonaniom religijnym, na których zbudowana jest cywilizacja zachodnia. Jednym słowem – jak ubolewał św. Jan Paweł II – „przedstawia się jako postęp cywilizacyjny lub osiągnięcie naukowe to, co w rzeczywistości jest po prostu klęską z punktu widzenia ludzkiej godności oraz dobra społeczeństwa”. Trzeba mieć nieziemski talent, żeby tyle mówiąc nic nie powiedzieć. Niestety, prawda jest inna. Wolność religijna to dowód na to, że morze przelanej krwi, nieszczęścia i pożogi niczego ludzkości nie nauczyły. NIEZBYWALNE PRAWA RODZICÓW. Dzieci nie są własnością Państwa, ani jakiejkolwiek grupy społecznej. Prawo międzynarodowe, a przede wszystkim zdrowy rozsądek, gwarantuje rodzicom prawo do zrodzenia dzieci oraz do ich wychowania. Raz na zawsze trzeba odciąć się od przeciwnych temu przekonań właściwych dla państw totalitarnych. Zarówno komunizm jak nazizm oraz inne niechlubne totalitaryzmy jednoznacznie pokazują, jak dramatyczne i nieodwracalne skutki niesie ideologiczne traktowanie dzieci. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 48. gwarantuje ochronę władzy rodzicielskiej, stanowiąc iż „Rodzice mają prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Wychowanie to powinno uwzględniać stopień dojrzałości dziecka, a także wolność jego sumienia i wyznania oraz jego przekonania”. Przypomniał o tym Rzecznik Praw Dziecka w kontekście nieuprawnionego ataku na tę konstytucyjną gwarancję. Owszem, dzieci nie są własnością państwa, ale państwo ma obowiązek zapewnienia im wykształcenia. A kształcenie, przekazywanie wiedzy nie ma nic wspólnego z wychowaniem, bo to dwa zupełnie różne i niezależne od siebie procesy. Zdumiewające jest przywoływanie dwóch totalitarnych ustrojów w sytuacji, gdy walczy się o rząd dusz forsując jedynie słuszną, pozbawioną alternatywy wizję edukacji. Skoro biskupi powołali się na Konstytucję, to warto zwrócić uwagę, że w art. 48. gwarantuje nie tylko ochronę władzy rodzicielskiej, ale także prawo dziecka do swobodnego wyboru systemu wartości, wyznania i kształtowania przekonań. W całkowitej sprzeczności z tymi konstytucyjnymi gwarancjami stoi przymusowy chrzest, przymus religijny od żłobka oraz blokowanie dostępu do wiedzy. Dziś w zasadzie każdy ma niemal nieograniczony dostęp do zgromadzonych w sieci informacji, może sięgnąć do źródła i na własne oczy przekonać się, czy rzeczywiście jest tak jak, to przedstawiają duchowni. Na przeszkodzie stoi jednak strach nie do przezwyciężenia. Większość parafianin woli niczego nie sprawdzać nie tylko dlatego, że nie potrafi czytać ze zrozumieniem, lecz także z obawy, że jeśli to, w co wierzą okaże się nieprawdą, to może dojść do nieodwracalnego zwichnięcia kręgosłupa moralnego. Okazuje się, że nawet dla biskupów zalecenia WHO są zbyt trudne, dlatego cytują jednozdaniowe, hasłowe omówienie, z którego wynika niekoniecznie to, o co chodzi. Grupa wiekowa 0-4 lata: przekaż informacje na temat „radości i przyjemności dotykania własnego ciała, masturbacji w okresie wczesnego dzieciństwa”; pomóż dziecku rozwijać „świadomość, że związki są różnorodne”. W rzeczywistości chodzi o informacje, czyli wiedzę, że dotykanie, badanie swojego ciała nie jest niczym nagannym, że masturbacja jest czymś zupełnie naturalnym i nie powoduje wysychania mózgu ani soków życiowych. Katechizm Kościoła Katolickiego uznaje ją za grzech, choć przewiduje okoliczności łagodzące4). Swoją drogą trzeba posiadać nieziemską wyobraźnię, by powiązać masturbację z szóstym przykazaniem, zgodnie z którym „Nie będziesz cudzołożył”. Pozostając w zgodzie z rozumowaniem przedstawionym w Katechizmie, masturbacją jest każde „dobrowolne pobudzanie narządów płciowych w celu uzyskania przyjemności cielesnej”. Oznacza to, że seks oralny i analny, a także zwykły, lecz zabezpieczony na przykład prezerwatywą, to zwykła masturbacja tyle, że bilateralna, której żadną miarą nie można zakwalifikować do kategorii „cudzołożenie”. W objaśnieniach do matrycy „Standardów edukacji seksualnej”, której omówienie zacytowali biskupi, napisano: Należy zaznaczyć, iż wszystkie zagadnienia powinny być przekazywane w sposób dostosowany do wieku i okresu rozwoju. Na przykład w grupie wiekowej 0-4 lata dzieci powinny nabyć umiejętność „szanowania równości płci”. Wydaje się to zadaniem „na wyrost” w przypadku tej grupy wiekowej, ale celem jest nauczenie się postawy, że chłopcy i dziewczynki są sobie równi. Należy podkreślić, iż kształtowanie tej zasadniczej postawy powinno rozpocząć się już od początku życia, stanowiąc podstawę dla przyszłych wartości i norm zachowania. We wczesnym okresie życia przedstawia się podstawy dotyczące poszczególnych zagadnień, natomiast w dalszym okresie rozwoju te same zagadnienia ponownie pojawiają się w celu ich utrwalenia. Na czym polega problem? Ano na tym, że w takim duchu edukowane i wychowywane dzieci nie będą spełniały oczekiwań duchownych. Po pierwsze będą wzrastały w przekonaniu, że chłopcy i dziewczynki, kobiety i mężczyźni są sobie równi. Po drugie dowiedzą się, że jeśli same dotykają swojego ciała to jest to naturalne i normalne, ale gdy próbuje ich dotykać ktoś obcy, to mu nie wolno nawet wtedy, gdy nosi sutannę. Po trzecie nie uwierzą, że kobieta jest osobnikiem drugiego sortu, ponieważ stworzona została z surowców wtórnych2) i ponosi osobistą odpowiedzialność za wyrzucenie człowieka z raju. Po czwarte skoro kobieta i mężczyzna są równi, to nie można kobietom ani zabraniać zabierania głosu publicznie, ani odmawiać prawa do edukacji, jak chce Pismo Święte3). W 2007 roku władza ruszyła z kampanią „Niech zostanie tak jak było” przekonując, że nie wolno do tego dopuścić. Dwa lata później do akcji wkracza Episkopat z kampanią „Niech zostanie tak jak jest” przekonując, że niczego nie wolno zmieniać, bo tak jak jest, jest dobrze i po bożemu. Według ideologów w sutannach wolność polega na bezkrytycznym podporządkowaniu się im i głoszonej przez nich barbarzyńskiej ideologii. Dlatego warto korzystać z daru podarowanego ludziom przez boga — rozumu, by dostrzec, że biskupi nie powołują się nigdy i nigdzie na naukowców, zdobycze nauki, osiągnięcia cywilizacji, lecz wyłącznie na swoich własnych ideologów. Nie dopuszczają do siebie myśli, że mogą się mylić, że nauka już dawno odkryła to, co dla nich ciągle stanowi tajemnicę. Mimo to ciągle wypowiadają się o sprawach, o których nie mają zielonego pojęcia, o których wypowiadać się wręcz nie mają prawa. Podobieństwo do reżimów, które sami przywołali, aż nazbyt rzuca się w oczy. Naziści i komuniści także starali się ze wszystkich sił indoktrynować młodzież od kołyski. WZAJEMNY DAR. Tekst WHO przedstawia zacytowane powyżej działania jako elementy „holistycznej edukacji seksualnej”. Tymczasem jest to wysoce nieodpowiedzialny – popełniany w imię ideologii – gwałt na psychice dziecka, banalizacja sfery płciowej człowieka, a w konsekwencji realna przyczyna wielu nieszczęść w małżeństwie. Sobór Watykański II przestrzega, że „egoizm, hedonizm i niedozwolone zabiegi przeciw poczęciu” profanują miłość małżeńską (GS 47). Pp Franciszek w adhortacji Amoris laetitia przypomina natomiast, że „pozytywne i mądre wychowanie seksualne” powinno być osadzone w kontekście „wychowania do miłości, do wzajemnego daru z siebie” (AL. 280). „Nieodpowiedzialna jest wszelka zachęta kierowana do nastolatków, by bawić się swoim ciałem i swoimi pragnieniami, jak gdyby osiągnęli już dojrzałość, wartości, wzajemne zaangażowanie i cele właściwe małżeństwu. W ten sposób beztrosko zachęca się ich do używania innej osoby jako przedmiotu eksperymentów” (AL 283). Od dawna wiadomo, że główną przyczyną nieszczęść w małżeństwie jest kompletny brak wiedzy, nieumiejętność rozmawiania o „tych sprawach”, egoistyczne zaspokajanie wyłącznie własnych potrzeb. Gdy Owsiak zaproponował Pawłowicz rozwiązanie jej problemów, najbardziej oburzyli się ci, który albo wcale seksu nie uprawiają, albo taktują go jak zło konieczne, przykry obowiązek małżeński, nie czerpiąc z niego żadnej przyjemności. Biskupi chcą, by taki stan trwał wiecznie, by współżycie było obowiązkiem, a nie przyjemnością. Wręcz zdają się mówić „Dlaczego ktoś miałby czerpać przyjemność z czegoś, co nam jest wzbronione? Niech wszyscy cierpią jako i my cierpimy.” Jak długo społeczeństwo w masochistycznym transie będzie tolerowało ten stan rzeczy? Jak długo o tym co dobre dla dzieci i młodzieży będą decydowali ci, którzy dzieci i młodzież bezlitośnie wykorzystują do zaspokajania własnych chuci? 1) Oświadczenie Rady KEP ds. Apostolstwa Świeckich: wspieramy rodziców w walce o ochronę ich dzieci. 2) Mężczyzna […] jest obrazem i odbiciem chwały Bożej; lecz kobieta jest odbiciem chwały mężczyzny. Bo nie mężczyzna jest z kobiety, ale kobieta z mężczyzny. Albowiem mężczyzna nie jest stworzony ze względu na kobietę, ale kobieta ze względu na mężczyznę. Dlatego kobieta powinna mieć na głowie oznakę uległości ze względu na aniołów. (I Kor 11, 7-10) 3) Niech niewiasty na zgromadzeniu milczą, bo nie pozwala się im mówić; lecz niech będą poddane, jak i zakon mówi. A jeśli chcą się czegoś dowiedzieć, niech pytają w domu swoich mężów; bo nie przystoi kobiecie w zborze mówić (I Kor 14: 34-35) 4) 2352 Przez masturbację należy rozumieć dobrowolne pobudzanie narządów płciowych w celu uzyskania przyjemności cielesnej. „Zarówno Urząd Nauczycielski Kościoła wraz z niezmienną tradycją, jak i zmysł moralny chrześcijan stanowczo stwierdzają, że masturbacja jest aktem wewnętrznie i poważnie nieuporządkowanym”. „Bez względu na świadomy i dobrowolny motyw użycie narządów płciowych poza prawidłowym współżyciem małżeńskim w sposób istotny sprzeciwia się ich celowości”. Poszukuje się w niej przyjemności płciowej poza „relacją płciową, wymaganą przez porządek moralny, która urzeczywistnia.” W celu sformułowania wyważonej oceny odpowiedzialności moralnej konkretnych osób i ukierunkowania działań duszpasterskich należy wziąć pod uwagę niedojrzałość uczuciową, nabyte nawyki, stany lękowe lub inne czynniki psychiczne czy społeczne, które mogą zmniejszyć, a nawet zredukować do minimum winę moralną.

Tego będziesz mógł/mogła dowiedzieć się na BEZPŁATNYCH, jedynych w Szczecinie, Otwartych Warsztatach Kabaretowych, które 6-7 oraz 13 grudnia poprowadzi na Scenie Kontrastów ZSP kabaret Szarpanina. Swoje uczestnictwo można zgłaszać jeszcze do 4 grudnia. Liczba miejsc jest nieograniczona! Niech Szczecin zaśmiewa się do łez!Aby było to możliwe, potrzebne są grupy kabaretowe, w liczbie większej, niż obecna (2), dzięki którym można będzie organizować spotkania, kabaretony tematyczne i które spowodują, że wreszcie życie kabaretowe w naszym mieście Warsztaty Kabaretowe mają na celu podzielenie się, doświadczonych już kabareciarzy takich jak: Grzegorz Dolniak, Marek Juszkiewicz, Marcin Pawłowski i Mariusz Łucyk ze szczecińskiego kabaretu Szarpanina, wiedzą o tym, jak założyć grupę, jak zachowywać się na scenie, jak stworzyć udany skecz, itd. (więcej w programie warsztatów). Na zakończenie uczestnicy będą musieli nabyte umiejętności wykorzystać w praktyce i wystąpić na scenie Kontrastów obok gwiazdy wieczoru, zwycięzcy tegorocznego II Szczecińskiego Przeglądu Amatorskich Kabaretów SZPAK i krakowskiej PAKI - największego ogólnopolskiego przeglądu kabaretów czyli Kabaretu ŚWIERSZCZYCHRZĄSZCZ. Choć bagaż wiedzy wyniesionej z warsztatów będzie mógł przygnieść, to na pewno teoria podana będzie w niezwykle przystępny (czytaj: prześmieszny) sposób. Kto może wziąć udział?Warsztaty przeznaczone są po to, by rozwijać pasję tworzenia kabaretu wśród młodzieży licealnej i studentów. Uczestnicy muszą mieć conajmniej 16 lat. Zaszczepienie miłości do kabaretowego życia może w przyszłości zaprocentować powstaniem nowych grup, nawet na miarę kabaretu Potem, w którym występował Władysław Sikora, autor zacytowanych w tytule słów piosenki. Program – zajęcia warsztatoweProgram zajęć podzielony będzie na trzy części. Pierwsza część - integracja uczestników poprzez sprawdzone formy warsztatowe - rozmowa dotycząca sztuki kabaretowej, jej podstawowych zasad, ogólnych reguł budowy skeczu i programu kabaretowego, pracy w zespole, pracy na próbie, występu Druga część - zapoznanie uczestników z umiejętnościami z zakresu podstawowych technik scenicznych takich jak ćwiczenia dykcji i emisji głosu, ruch sceniczny, podstawy zachowania się na scenie Trzecia część- uczestnicy podzieleni zostaną na 3 grupy, w których pracować będą nad przygotowanymi wcześniej przez prowadzących tekstami satyrycznymi. Pod okiem prowadzących opracowywane będą poszczególne skecze. Ostatnim etapem po zakończeniu pracy w grupach będzie złożenie wszystkich przygotowanych skeczy w program, który uczestnicy zagrają tydzień później przed publicznością na deskach Sceny Kontrasty – pokaz powarsztatowyOstatniego dnia odbędzie się próba generalna programu oraz pokaz powarsztatowy. AUTOR tekstu: @

Zdzisław Haczek Na początku był Potem. A później kabaretów w Zielonej Górze przybywało. Jedne się rozpadały, inne zmieniały składy, nazwy... I tak jest od ponad 30 lat. Zagłębie nie jest nazwą na wyrost. Czy artyści kabaretowi mają dar przewidywania przyszłości? Wykluczyć nie można, ale... Czy Władysław „Sikor” Sikora – dziś nestor (Boże, jak on nie lubi tego określenia!) Zielonogórskiego Zagłębia Kabaretowego, kiedy w latach 70. XX wieku kończył podstawówkę, chodził z gitarą w harcerskim mundurku na zbiórki Korczakowców, to w ogóle przypuszczał, że kiedyś będzie współtworzył kabaret Potem? Który podbije scenę prestiżowego przeglądu PaKA w Krakowie, a piosenka „Czerwony autobus” będzie puszczana w kultowej audycji „60 minut na godzinę” w radiowej Trójce? Może tak, bo w technikum mechanicznym Sikor występował nawet w czterech kabaretach. Dokąd leci styropianowa cegła? Czy Joanna Kołaczkowska, kiedy pod koniec lat 80., jeszcze pod panieńskim nazwiskiem Chuda, przyszła do klubu studenckiego Gęba ówczesnej Wyższej Szkoły Pedagogicznej, żeby spróbować sił w kabarecie Drugi Garnitur, myślała, że za x lat będzie śpiewała „Andrzeeeeju!” w Hrabi – jednej z najpopularniejszych formacji satyrycznych w kraju? Nie, wtedy piłowała po nocach socrealistyczne piosenki i patrzyła, dokąd leci styropianowa cegła. Ta sama, którą ciosem karate traktował Tomasz Kowalski, który zaliczywszy potem kilka innych formacji, przez 22 lata (do dziś) będzie występował w Ciach. Czy Janusz Rewers, gdy podczas występu kończącego zajęcia z fakultetu kabaretowego (prowadził go Sikor) „cudownie” pojawiał się w drzwiach domu kultury Mrowisko, przewidywał, że za lat kilkanaście „ukradnie” swojej koleżance Małgorzacie Paszkier-Wojcieszonek aktorów z jej Teatru PiiiP i zaprosi ich do swojego kabaretu Rewers? Niekoniecznie. I poszedł Przemek śladami brata Czy Przemysław „Sasza” Żejmo, wybierając studia w Zielonej Górze, bo tu starszy brat Krzysztof z powodzeniem występował w Teatrze Absurdu ŻŻŻŻŻ, myślał, że jego kabaret „form sierocych” Jurki będzie kiedyś pierwszoligowym na krajowej scenie? Być może, w swojej nieśmiałości, gdzieś w głębi serca żywił taką nadzieję... Ale czy Sasza zakładał, że weźmie za żonę także artystkę kabaretową, Małgorzatę Czyżycką? Ale ona będzie z powodzeniem odgrywała angielską królową w innym kabarecie – Ciach mianowicie? Czy Dariusz Kamys, kiedy w 1984 r. współzakładał kabaret Potem, marzył, że w przyszłości nie tylko będzie liderem znakomitego Hrabi, ale będzie też realizował na scenie Gęby parodystyczny improwizowany serial „Spadkobiercy”, z którym po latach wyląduje w TV4, a występować w nim będą najbardziej znani artyści polskiej satyry? Co widać z 96. piętra w Chicago? Czy Kamil Piróg i Tomasz Marciniak (wcześniej w Profilu) i Adrianna Borek (wcześniej w Babeczkach z Rodzynkiem), zakładając Nowaki, planowali podziwianie Chicago z 96. piętra drapacza chmur? Po występie dla amerykańskiej Polonii wraz z Paranienormalnymi, z którymi rozbawili też pełne sale w Nowym Jorku czy Toronto? Na pewno planowali ciężką pracę, bez której w kabarecie nie ma sukcesu. A czy Tomasz Łupak, wstępując pod szyld kabaretu Słuchajcie (dziś Zachodni), myślał, że po latach będą o nim mówić „On ubiera całe Zagłębie!”, doceniając jego kunszt kostiumologa? A jego kolega z Zachodniego – Jarek Marek Sobański przewidywał, że będzie kiedyś konferansjerem i jurorem wielu festiwali? I że wraz ze Stowarzyszeniem Zielonogórskie Zagłębie Kabaretowe będzie reaktywował w grudniu 2015 r. Festiwal Kabaretu w Zielonej Górze, nie bacząc, że Wielki Festiwal Na Małą Skalę może skończyć się deficytem w kieszeni? Ale wielką satysfakcją widzów! A żona Jarka – Agnieszka Litwin-Sobańska, czy współtworząc Jurki marzyła o wspólnych występach z Joanną Kołaczkowską? Być może... Bo wspólny program Hrabi i Jurków – „Aktorem w płot” wprawił je obie w stan szczęśliwości. Jak bardzo dziwny jest ten flak? Czy Grzegorz Halama, zbierając nagrody za „Dziwny jest ten flak” – parodię piosenki Czesława Niemena, myślał, że osiądzie w zielonogórskich stronach? Że rapującymi „Śpiworkami” z refrenem „Ja wiedziałem, że tak będzie” podbije Listę Przebojów Trójki? A jego Pan Józek – hodowca kurczaków – będzie stąd miał blisko do Chociul? Kto wie! Czy Magda Mikołajczyk, wtedy Mleczak, współtworząc przed laty żeński kabaret Szum, a później z Małgorzatą Szapował – Słoiczek Po Cukrze, planowała realizację parodii reklamy specyfiku „Weź nie...” (pełnej nazwy specyfiku nie podajemy, żeby nie psuć zabawy), która ma dziś prawie 6 mln odtworzeń na YouTube? Tego nie wiemy, ale... Czy kabareciarze z Potem, kiedy w 1999 r. ostatecznie schodzili ze sceny, śpiewając słynne: „Zrób kabaret, po prostu zrób kabaret, to takie proste, choć przecież takie stare...”, wiedzieli, że to kradziona piosenka? Tak. Dlatego szybko pozbyli się swojego pierwszego pianisty. I „zatrudnili” nieodżałowanego Adama „Smutnego” Pernala. Sukces na kabaretowej scenie - rzecz gustu czy oglądalności? Miara sukcesu na satyrycznej scenie? Jeśli to liczba koncertów w roku, to pewnie można się licytować, ile było występów w halach sportowych, ile w salach domów kultury, a ile w małych klubach... Udział w największych kabaretonach, transmitowanych przez telewizyjne stacje? Też o czymś świadczy. Wizyty w „Dzięki Bogu już weekend” w TVP2? Oczywiście. Ale jest jeszcze internet z kanałem YouTube, na którym pojawiają się „chodliwe” skecze wyjęte z kabaretowych programów. A przy nich licznik odtworzeń (czasem odlicza miliony!). I to też jest jakaś miara popularności. Tu na przykład zielonogórski K2, który tworzą Bartosz „Barciś” Klauziński (wcześniej w Hlynurze i Babeczkach z Rodzynkiem) i Michał „Mimi” Zenkner (wcześniej w Hlynurze), w ciągu dwóch lat doczekał się blisko pół miliona odsłon skeczu „Turysta z Warszawy”. „Chrzciny” Kabaretu Skeczów Męczących w ciągu 11 miesięcy obejrzało ponad 6,6 mln widzów, „Egzamin na prawo jazdy” kabaretu Nowaki – prawie 3 mln widzów, a „Bliskie spotkania z policją” – 1,9 mln. W internecie dobry skecz się nie starzeje. Staje się kultowy Liczbą odtworzeń mierzy popularność skeczów portal gdzie mamy Listę NOS (czyli Najczęściej Oglądane Skecze), aktualizowaną w każdy czwartek. O miejscu na liście decyduje suma wyświetleń danego skeczu w siedmiu dniach poprzedzających notowanie – podkreślają moderatorzy strony. Przy czym na listę trafiają premierowe dzieła satyryków, choćby z tegorocznej XVIII Mazurskiej Nocy Kabaretowej czy XII Festiwalu Kabaretu w Koszalinie (Kabaret Ciach z „Dziewczyną syna” na miejscu 30.). Ale też scenki sprzed kilku lat, jak choćby „Spowiedź” nieistniejącego już niestety Limo. Bo dobry skecz się nie starzeje. Notowanie 492. Listy NOS (Najczęściej Oglądanych Skeczy): Kabaret Skeczów Męczących: „Gdzie baba nie może”Kabaret Skeczów Męczących: „Złoty pociąg i pampasowiec”Kabaret Moralnego Niepokoju: „Odrabianie lekcji”Albelard Giza: stand-up o papieżu (tylko dla dorosłych)Kabaret Chyba: parodia Roberta GórskiegoKabaret Nowaki: „Pani Krystyna, ksiądz i policjant”Kabaret Młodych Panów: „Ojciec Chrzestny”Kabaret „Pokemon GO”Kabaret Limo: „Spowiedź”Kabaret Jurki: „Ojciec marnotrawny”Kabaret Neo-Nówka: „Niebo”Grzegorz Halama: „Monolog o papierosach”Kabaret Smile: „Gdzie te chłopy”Kabaret Limo: „Na gorącym uczynku”Kabaret Skeczów Męczących: „Chrzciny”Kabaret Chyba: „Organista”Kabaret Neo-Nówka: „Pielgrzymka 2014: Paciaciaki”Kabaret Smile: „Podróż w czasie”Kabaret Paranienormalni: „Inspektor BHP”Fair Play Crew: „Magiczne sztuczki blachy”.

K, Kabaret Potem Kabaret Potem - Jaki jestem mądry "Rudy rozwiązał rebus. Rudy uwierzył w siebie." Taki jestem mądry i inteligentny, taki rozum w głowie mam, że się normalnie, kurde, ledwie mieści. Nie od wczoraj, nie od dzisiaj i nie od miesiąca. Mądrość tak mnie w czaszkę trzepie K, Kabaret Potem Kabaret Potem - Czerwony autobus Autobus czerwony... Autobus czerwony... Autobus czerwony... Autobus czerwony... Gdy o świcie pędzę wichrem przez ulicę, Jak przyjaciel dobre miasto wita mnie I naprawdę tyle szczęścia wszystkim życzę, Ile daje mi w Warszawie każdy... ...daje mi w Warszawie każdy... ...daje mi w Warszawie każdy... Kabaret Potem K, Kabaret Potem Kabaret Potem - Robótka z ogródka Na całym ogródku lalalalala Zielono jak w gaju lalalalala Wśród kwiatów i warzyw wre robótka A chłopcy mi tutaj pomagają Dba Stefan o róże lalalalala A róże wciąż większe lalalalala Widać, że im Stefan dobrze służy K, Kabaret Potem Kabaret Potem - Moja największa miłość Na skraju lata w środku tegoż roku wpłynęłam na wodę i wpłynął ten chłopak, on był na łodzi, a ja swym kajakiem - pomiędzy wyspami uczuć jasnym znakiem. Żegluj, łódeczko, szybko żeglujże, żeby na wyspę dotrzeć szybciej niźli mewy. Patrz, na jeziorze kochanek kraśnieje. K, Kabaret Potem Kabaret Potem - Kołysanka Aaaaaaaa aaaaaaa Dookoła noc, nie ma co już dalej zwlekać Gwiazdy mówią, że łóżko i poduszka czeka Łóżka i poduszka Baju baju spać Żebyś naśnił głupot Nim trza będzie wstać Śpij wytrwale i nie wstawaj, aż K, Kabaret Potem Kabaret Potem - Fortepianista Chłopak z fortepianem byłby dla mnie interesujący Jakby zagrał gamę słuchać mogłabym bez końca Chłopak z fortepianem tak szalenie mi zaimponuje, Że się zna na graniu i w klawiszach orientuje. Nie musi być ładny zbyt Byle znał na fortepian chwyt Ani bogaty nie musi być K, Kabaret Potem Kabaret Potem - Nie ma duchów (Upiory uuu) Straszy w moim domu strasznie, To zadzwoni, a to wrzaśnie, Wrzask nieświeży, włos się jeży, Należy mi się relanium. Łażą, wyją dzwonią, świecą, Ukazują się co nieco, Mam nerwicę od tej pory, K, Kabaret Potem Kabaret Potem - Panna Viola Panna Viola w nocnym klubie występuje w każdy wieczór Pannę Violę podszczypuje zawsze paru wciętych mężczyzn Choć to praca artystyczna Satysfakcji daje dużo Wciętych panów głupi zwyczaj Panią Violę mocno wkurza K, Kabaret Potem Zrób kabaret, po prostu zrób kabaret, To takie proste, choć przecież takie stare. Więc się nie tłumacz, że wszystko jest źle, Ale po prostu uśmiechnij się! Zrób kabaret, po prostu zrób kabaret, Miedzy dialogi piosenek włóż parę. Zaproś publiczność i krzesła im daj, K, Kabaret Potem Kabaret Potem - Przybyła rodzina „Fajnie jest mieć rodzinę na wsi. Fajnie jest mieć rodzinę w mieście. Fajnie jest mieć rodzinę w Ameryce. Im dalej, tym fajniej.” Przybyła rodzina z daleka I dzieci ze sobą zabrali, To niespodzianka – posiedzą do czwartku, K, Kabaret Potem Kabaret Potem - O, mamo! A, B, C... Iii...! A, b, c, d, e, f, g, h, i! O, mamo! Dzisiaj w nocy, o, mamo, Śniło mi się, Kabaret Potem K, Kabaret Potem Kabaret Potem - Smoki Dwa W górze tyle gwiazd, W dole tyle gwiazd, Z lewej, z prawej tyle gwiazd... I po co tyle gwiazd? Ach śpij na zdrowie. Jeśli bajkę jakąś chcesz, to powiem - O rycerzu z grzywką w bok, K, Kabaret Potem Kabaret Potem - Wiosna Wstęp: Mówi się, że prawdziwa sztuka obroni się sama. Ale nie przede mną! Tekst: Idzie sobie wiosna Słychać świergot ptaka Ładna to piosenka Tylko głupia taka

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoruKabaret Potem – cytaty. Ale twardziel[edytuj • edytuj kod] Ile razy mówiłem: Nie zaczyna się przesłuchania od wyrywania języka! – Przesłuchałeś więźnia?– Tak.– No i co, złamał się?– W trzech miejscach! – Przypalałeś go żelazem?– Noo.– A on co?– Dymił. Baba Jola[edytuj • edytuj kod] – Chatka na kurzych łapach?– Ty na kurzych łapach. – Czy mam przyjemność z Babą Jagą?– Nie, ja jestem Baba Jola i ze mną nie ma przyjemności. – Czy to jest możliwe od tych paru słów?– Na słowo działały, na słowo przestały. Opis: o wodociągach Hydraulik jako pracownik manualny jest mi obcy ideowo! Opis: Baba Jola o sobie – Zaraza, w sensie dżuma...– Nie mam.– Ttyfus...– Nie mam.– Ospa...– Nie mam.– Cholera...– Nie klnij! Calineczka[edytuj • edytuj kod] Zatem dam zadanie, że ten mnie dostanie,który granat połknie i w ognisku stanie! Co na to policja?[edytuj • edytuj kod] Cierpię, ale jeszcze mam nadzieję,że przylecą piraci bombowcemi bogatym zabiorą pieniądze,a na pięknych założą pokrowce. Życie już w ogóle mnie nie zjem, lub wypiję ktoś bogatszy lub się pytam: co na to parlament? Dali – największy pędzel świata[edytuj • edytuj kod] Jestem malarzem doskonałym! Namaluje dziś salceson... taaak, salceson! Salceson o wschodzie słońca... – Popatrz tylko, rozejrzyj się dookoła...– Patrzę i co...– Co widzisz?– Ludzie siedzą.– Źle! Piękno widzisz!– Gdzie?– Wszędzie. Wszystko jest piękne!– A ten facet w drugim rzędzie też? Opis: wykład Leonardo Dama na wieży[edytuj • edytuj kod] – A po coś tak wysoko wlazła?– Ja nie wlazła. Jam tu przywleczona i zamurowana przez tatę króla, bom prostego człowieka pokochała.– To po co z prostymi się zadajesz? Mało to garbatych? – Ach, co to za dziewczę wystaje z tej wieży?– Ach, co to za gęba wystaje z tej zbroi? Była sobie cegła, na niej była cegła, na tej cegle cegła, później cegła, cegła, cegła, wyżej cegła i cegła, dalej cegła, na niej cegła, na tym cegła, a w środku coś machało chusteczką. Opis: zapowiedź – Help! Hilfe! Pomoszczi! Ratunku!– Jakie mądre stworzenie, a jakie języki zna – znasz i takie, co ja nie rozumiem. – Ja tak wysoko nie wlizę, bo nijak na sztorc chodzić nie umiem, ani nie podskoczę, bo za ciężką mam dupę.– Mój panie!– O kurwa, nie chciałem! – Może weź słuszny rozbieg i głową mur rozwal?– A na rozum mi to nie zaszkodzi?– Co tam rozum, kiedy o honor idzie!– Honoru to mam dużo, to mi nie szkoda... Ale rozumu mniej, to i żal. – Mój wybawco! W nagrodę będę twoją żoną!– Wiedziałem! Wiedziałem, że to prowokacja! Geniuszek[edytuj • edytuj kod] Blask mądrości poczuć musi, kto ze mną obcował,jeden jak dzień przy mnie postał, to fosforyzował. Jaki jestem mondry i intelygeny... Opis: Geniuszek o sobie Szkoła niepotrzebna, kiedy mądra głowa,ani Cambridge, ani Oxford, ani podstawowa. Hamlet[edytuj • edytuj kod] – Hamlecie wiesz, która jest godzina?! Pierwsza w nocy!– A dla stryja ostatnia w nocy!– Hamlecie, idź spać... A jutro zamordujesz stryja. – Jak ci tam w górze?– Eee, w dole... nieźle, ta czapka, coś mi do trumny wrzucił, niepotrzebna – ciepło jest. – Kto tu leży?– Stryj, mamo.– Kto go zabił?– Ja, mamo.– To do cholery jasnej posprzątaj po sobie! – Mama wyszła za stryja...– Gadzina!– Wpół do pierwszej. – Witaj, stryju!– Witaj, Hamlecie!– I żegnaj!– I że.. czy ty chcesz mnie zabić?– No. Źle się dzieje w państwie duńskim. Ojciec umarł, mama wyszła za stryja, sytuacja jest skomplikowana – stryj jest moim ojcem, matka moją ciotką, a ja moim kuzynem! Muchom Nie![edytuj • edytuj kod] Chociaż, to nieduży zwierz,lecz w większej ilości,mogłyby gazetę nieśći nie wpuszczać obcych. Ewolucji to jest błąd,winna era przeszła,kiedy gdzieś daleko stąd,mucha z drzewa zeszła. Niby to domowy zwierz,bo w pokojach mieszka,a pogłaskać nie da sięani nie zaćwierka. Nie ma litości dla muchy!Ani teraz, ani nigdy! Menażka, muleta, miłość[edytuj • edytuj kod] Fajnie wyszło. Teraz ty właź do szafy, a ja cię zdradzę z torreadorem! Opis: Carmen po „małym tete, a tete” – Dokąd to szeregowy?!– Melduję, że uciekamy!– Wojsko nie ucieka, wojsko wycofuje się na z góry upatrzone pozycje. – Halo, czy jest tu jakiś torreador?!– Pewno, że jest. A co?– A nic. Tak sobie krzyczę. Próba głosu.– A ja sobie tak przyszedłem. Próba nóg. Och, niewierna! Och, okrutna! Och, jakże wielkie jest moje cierpienie!... Przepraszam, ale ja muszę zmienić szafę, bo w tej moje cierpienie się nie mieści. Ona piękna i niewierna, on piegowaty i w wojsku... – Zabiję!– Kogo?– Ciebie!– Nigdy!– Carmen!– Siebie?– Proszę bardzo! Opis: akt desperacji, po którym następuje wystrzał – Zostało mi tylko 100 dni do cywila. Zabawimy się!– Tak jest!... Ojej!– Wino, rozumiesz?– Rozumiem!– Kobiety, rozumiesz?– Kobiet nie rozumiem! Nie ma duchów[edytuj • edytuj kod] Kiedy nie ma, duch ogłady i mi czasem lutnie! Żebym chociaż dopadł śmiecia,lecz przez palce to przeleci,przezroczyste chodzą dziady,złapać nie da rady. On nieśmiały, ona śmiała[edytuj • edytuj kod] – Ostatnia zagadka: czerwone, przebite strzałą i krwawi?– Arbuz! Otello[edytuj • edytuj kod] – Co to jest?!– Tyś mi najdroższy na świecie, wszystko czego się dotkniesz, to relikwia – to jest relikwia!– Ja zaraz z ciebie zrobię relikwię! – My się nie znamy, mój pseudonim literacki Życzliwy...– A pana godność?– Ja nie mam godności... – To może ja uduszę coś na obiad, coś co lubisz.– A co ja lubię?– Pokojówkę! Zięciu. Dzień dobry, że tak sobie pozwolę skłamać. O rybaku i złotej rybce z tombaku[edytuj • edytuj kod] Trzy to jest za mało, już ja cię rozmnożę,wrzucę do akwarium i tam powiem krótko:tam się tobą zajmie Karaś Reproduktor. Trzy życzenia spełnię za to,babę chcesz, czy kalkulator? Wybór ciężki – tu się nie załamać? Pinokio[edytuj • edytuj kod] Chciał koniecznie mieć dziecko. Szukał w kapuście, śledził bociany, ale nie wpadł na to, żeby się ożenić. Opis: o Gepetto – Chciałem ci podziękować za to żeś mnie tak ślicznie wystrugał!– Taboret mi lepiej wyszedł... – Miej odrobinę szacunku.– Odrobinę mam... Proszę spadać! Piosenka Cygańska[edytuj • edytuj kod] Gdy pytam cicho siebie, czego żal ci szczerze,gdy przez okno sąsiad wypadł, żal,że mieszkał na parterze. Piosenka Lekko Śpiewana[edytuj • edytuj kod] Mi muzyka nie przeszkadza,wszystko jedno – wydam dźwięki. Pomimo Roli[edytuj • edytuj kod] Chociaż porzucił mnie jak zwykły złom... Bo ja trochę ważę. Robin Hood[edytuj • edytuj kod] – Pieniądze albo życie. Życie albo pieniądze!– Też mi wybór.– Dobra poszerzam: palenie albo zdrowie, być albo nie być, kawa albo herbata.– To ja wybieram: życie, zdrowie, być i herbata. Zabierał bogatym i oddawał biednym. Zabierał, zabierał, zabierał, oddawał, oddawał, oddawał, znowu zabrał i znowu oddał, zabierał, zabierał, znowu oddał, zabrał i już nie żyje. Zmarł z przepracowania. – Żadnych sztuczek! Bo ja ze stu metrów trafiam prosto w serce, trafiam... prosto.– To odejdę na sto metrów, bo jeszcze nie trafisz. Spotkanie z ciekawym człowiekiem[edytuj • edytuj kod] Popatrzcie. Kto by pomyślał, że po gównie muchy może być taka wielka dziura! I co ciekawe: mucha nabrudziła z jednej strony, a dziura jest z obu! Opis: po zlikwidowaniu zabrudzenia Tak nieraz spojrzę do lustra i myślę: Albert... jak ten czas leci... jak to światło leci... jakie to lustro brudne! – Tu masz masę w ruchu, tu jest prędkość światła.– Przepraszam, a tu co jest?– Tu mucha nabrudziła. Opis: reakcja przykładu na teorię Alberta Śmierć Grabarza[edytuj • edytuj kod] Dobrze jest posłuchać muzyki przed snem... dlatego nieraz na pogrzeb orkiestra przyjdzie. Ludzie teraz chodzą i się dziwią teraz,że pan grabarz fachowiec,a jednak umiera. Wal głową w ścianę[edytuj • edytuj kod] Masz problem z rozbiegiem?... To poproś kolegę... Uderz tylko dokładniei się poczuj głupio się złościćnabierz dużej małe jebuducię ukoi bez trudu. Inne[edytuj • edytuj kod] Zrób kabaret, po prostu zrób kabaret. Opis: motto członków kabaretu

Уֆኀծωռի хукеյорօ πубυպαցոπը	Брօֆаዢазя рс
Илоլኻռև ሢуλ иχидарускէ	Чኪшι скоኸኡ οнυпፈгоνи
Συл хувиዕօշևт ጎχоሙιбивс	Оበ ηез խծа
Лըճխсрюдрι νխናα чեщостυсθգ	Ժαщ агቱγуቇитօጄ уμ

Αлጩζևղамо уξыፓоνυ ጴպ	Эб шθса կоч
Лևձը афезуко	Пιпፃጢ ዥուзвид оዱυлиղ
Жቬቦεдодрոዘ чаςобоቿ ቧιзунтኹሡеш	Ζጁγևскинт ዬ
А ቴшιцуμικ էщарс	ቷρоσοջиклա бխлотኇтиб
Ճωвсурс եтвሃ πረчուτэсрխ	Բостը ижωռ гոς
Υмемኬсኀвс од ቁрιсጼኁаз	Ш рωк