Karykatura to szczególny portret, w którym staramy się uwypuklić pewne cechy wyglądu lub charakteru. Rysunki w tym stylu są często zamawiane u ulicznych artystów. Dlaczego? Dlatego, że lubimy oglądać własną twarz. Zakup karykatury daje nam poczucie, że mamy dystans do siebie. Może zatem warto wykonać karykaturę jako prezent? Tak, jeśli mamy pewność, że dana osoba faktycznie będzie z niej zadowolona. Klasyczna karykatura podkreśla wady, więc nie każdemu przypadnie do gustu. Warto mieć to na uwadze przed przystąpieniem do pracy. Tym razem skupmy się na zaletach! Duże ustach, piegi czy wyjątkowy kolor włosów mogą być głównym punktem całego rysunku. W ramach ćwiczenia można najpierw wykonać autoportret i przeanalizować, w jaki sposób chcielibyśmy widzieć samego siebie. Zadajmy sobie pytanie, które elementy warto pominąć, a które - podkreślić. Narzędzia do rysowania karykatury Najpopularniejszymi technikami w karykaturze są ołówki i pastele suche. Narzędzia te umożliwiają szybkie uchwycenie bryły oraz łatwe usunięcie ewentualnych błędów, co jest istotne, gdy na wykonanie mamy niewiele czasu. W naszym przypadku czasu jest nieco więcej, dlatego postawiłam na pióro i tusz. To właśnie one skradły moje serce w grudniu! W tym przypadku niestety nie ma miejsca na poprawki, ale zawsze można zacząć od nowa… … lub wybrać ołówek ;) Osobom, które nie mają zbyt wprawnej ręki polecam pióra dla prawo- lub leworęcznych . Na zdjęciu znajdują się także pióro, stalówka i tusz z zestawu do kaligrafii Winsor & Newton dostępnego stacjonarnie w salonach Empik. Jak narysować karykaturę? Obserwując na żywo pracę karykaturzystów zauważyłam, że zwykle zaczynają oni od brwi. To bardzo ważna część twarzy, ponieważ za jej pomocą jesteśmy w stanie przekazać, jakie emocje ma sportretowana osoba. Gniew pokazują brwi proste, opadające w kierunku nosa. Brwi kogoś, kto jest szczęśliwy, są zaokrąglone. Osobę przebiegłą lub wyrafinowaną charakteryzują brwi wysoko osadzone z ostrymi łukami. Ja lubię zaznaczać je podkreślając każdy włosek osobno, ale popularne jest rysowanie ich za pomocą wyrazistych, czarnych kształtów. Kolejnym elementem jest nos. Mam wrażenie, że to jedna z tych części ciała, na punkcie której wiele osób ma kompleksy. O ile w klasycznej karykaturze postarałabym się o mocne wyolbrzymienie jego kształtu, o tyle w portrecie na prezent doradziłabym umiar. Nigdy nie wiadomo, czy dana osoba nie jest na tym punkcie szczególnie wrażliwa. Na większą swobodę można sobie za to pozwolić, gdy dojdziemy do malowania ust. W karykaturze zwykle są mocno czujesz się pewnie, możesz także spróbować umieszczenia na obrazku zębów. Ja osobiście lubię także podkreślać rynienki czyli obszar pod nosem, tuż nad łukiem Kupidyna. Często w tym miejscu tworzy się wyjątkowo ładny światłocień, który dla artysty jest istotny. Oczy zwykle dorysowujemy na końcu. Proponuję powiększenie tęczówek oraz znacznie wydłużenie rzęs. Są to elementy, które należą do klasyki karykatury, ale jednocześnie nie oszpecają naszego modela. Nie mają też wielkiego wpływu na uchwycenie podobieństwa. Podczas oglądania karykatury zazwyczaj doskonale wiemy, kogo ona przedstawia. Istnieją osoby tak charakterystyczne, że wystarczy trafne odwzorowanie jednej części ich twarzy, a już wiadomo, kogo przedstawia portret. Co zrobić w przypadku, gdy na twarzy brak wyrazistych elementów? Wtedy stawiamy na atrybut. Osobie lubiącej rysowanie dodajemy wielki ołówek, a fryzjerce - suszarkę czy grzebień. Ja rysowałam samą siebie więc dodałam spiczaste, elfie ucho jako nawiązanie do mojego pseudonimu. Styl w rysowaniu W tym miejscu muszę zaznaczyć, że oba rysunki znajdujące się na okładce tego artykułu powstały na podstawie tego samego zdjęcia. Zależało mi na tym, by pokazać, że tak naprawdę same środki wyrazu nie są tu szczególnie ważne. Raz postawiłam na styl bardziej komiksowy, gdzie cienie pokazałam za pomocą kreseczek, a w drugim portrecie wybrałam bardzo mocne plamy wykonane czarnym tuszem i szeroką stalówką. Styl dopasujmy do osoby, która jest na rysunku. To od naszej intuicji w tym zakresie zależy, czy narysujemy karykaturę mocno prześmiewczą czy uroczą. Chciałbyś zobaczyć siebie w formie karykatury, czy wolisz klasyczny, realistyczny portret?

Dzień Nauczyciela już 14 października. Tego dnia uczniowie okazują nauczycielom szacunek i wdzięczność za przekazywanie wiedzy. Zwykle nauczyciele dostają od uczniów małe upominki, do których warto dołączyć elegancką karteczkę z życzeniami. Jeśli nie macie pomysłu na życzenia - przedstawiamy Wam listę najlepszych życzeń na Dzień Nauczyciela! Poniżej możecie zobaczyć propozycje na życzenia od dzieci, rodziców, dla nauczycieli emerytów i nauczycieli w liceum. Życzenia na Dzień Nauczyciela: życzenia od dzieciKochana Pani! - zacznę zwyczajnie,że z Tobą w szkole było bardzo fajnie:i w deszczu i w słotę, w smutku i w radości,wspierasz i uczysz życia w za wszystko chcę Pani podziękowaći skromny bukiecik kwiatów Pani Profesor,najpiękniejsze składamy Pani życzeniaz głębi serca płynące, czekające spełnienia,niechaj kłopoty znikną, sukcesów przybędzie,niechaj zdrowie dopisze, a szczęście się co piękne i wymarzone,niech w Pani życiu będzie Pani dziś składamysłoneczne życzenia:zdrowia, szczęścia i radościi marzeń zawsze było słońcei uśmiech na twarzy,aby wszystko się spełniłoo czym Pani nieba były wrogiemzrobiły go się jednak z tym nie zgadzam,swoje zdanie wypowiadamChlubą jest i wyróżnieniem,być - Pani dziś składamy słoneczne życzenia: zdrowia, szczęścia, full radości i marzeń spełnienia. Aby zawsze było słońce i uśmiech na twarzy, aby wszystko się spełniło o czym Pani pięknych kwiatów znamy,tulipanów, róż i nauczycieli mamy,Najpiękniejszy bukiet naszej drogiej Pani,by każdy dzień był miły dla niej,by ranny budzik srebrne dźwiękiukładał dla niej w takt piosenki,by zaczynała dzień wesołai żeby znikła zmarszczka z czoła,by wiatr jej pachniał,śmiech jej szumiał,by każdy w klasie ją na Dzień Nauczyciela: życzenia od rodzicówZ okazji Dnia Nauczycielawszystkim nauczycielomżyczę dużo szczęści i radości z wykonywanej pracy,Sukcesów zawodowych i samych wzorowych wam sprzyja los w tej niełatwej okazji jakże ważnego święta,chcielibyśmy złożyć najserdeczniejsze czasu starczyło na wszystko,aby w sukcesy obrodziło,a to co dobre na lepsze się zmieniło... Niech Wam nie zbraknie nigdy zdrowia,niech szkoła w dom się wspólny zmienia!Praca wychowawcy to praca niełatwabo często leniwa i krnąbrna jest ona figle i chętnie się czubi,lecz stroni od książki, uczyć się nie dużo zdrowia, dużo czasu stracić,aby umysł ucznia rozwinąć, wzbogacić,który gdy dorośnie, dopiero zrozumie,jak jest w życiu ciężko, gdy się mało nauczyciel, jak aforysta,nie poniża i nie krzyczy,a zapraszając do refleksjinie traci poczucia realizmu i optymizmuWszystkiego dobrego w Dniu Nauczyciela życzy…W tak ważnym dniu w roku szkolnym,w dniu święta wszystkich nauczycieli,chcielibyśmy złożyć najserdeczniejsze życzeniadużo zdrowia, cierpliwości, wytrwałości,sukcesów zawodowych oraz zadowolenia z uczniów! Życzenia dla nauczycieli emerytówDla wszystkich nauczycieli najlepsze,najserdeczniejsze,najcieplejsze życzenia zdrowia,wyrozumiałości oraz podzięce za zachęcanie do myśleniatak dobrze i uczciwie, jak tylko to możliwespełnienia najskrytszych marzeń życzy...Niech Wam nie zbraknie nigdy zdrowia,niech szkoła w dom się wspólny zmienia!Praca wychowawcy to praca niełatwa,bo często leniwa i krnąbrna jest ona figle i chętnie się czubi,lecz stroni od książki, uczyć się nie dużo zdrowia, dużo czasu stracić,aby umysł ucznia rozwinąć, wzbogacić,który gdy dorośnie, dopiero zrozumie,jak jest w życiu ciężko, gdy się mało nasz Panie Profesorze!Obserwujemy jak nad nami Pan orzeJak Pan daje nam serca wieleJak tajemne wiedze do stóp naszych Pan tyle trudu, przyjm nasze życzeniaNiech ta nauka, którą już każdy z nas doceniaDa Ci wiele radości! A od nas Panie ProfesorzeMiej pociech wiele o każdej życia porze!Za serce, uśmiech, dobre słowo,zachętę do pracy gdy nic się nie udawałoi pochwałę gdy wszystko szło pomoc w odkrywaniu tego w czym jesteśmy najlepsii przekonywanie, że możemy zrobić więcej niż się pokazanie nam, że się liczymy i jesteśmy to, że w tak wielu sytuacjachmogliśmy zawsze na Panią liczyć…Życzenia na Dzień Nauczyciela: liceumDziękujemy za pokazanie nam, że porażkimogą nas czegoś pożytecznego nauczyć,że gdy przeżywamy trudności, możemy odkryć swą siłę,że miłość i życzliwość często znajdujemyw najciemniejsze dni. Jakże nie pisać wierszy,jakże nie płonąć w dar najpiękniejszy,za SERCE".Tymi słowami pragniemyprzekazać najserdeczniejsze życzeniaza wielką cierpliwość, wyrozumiałośći trud włożony w Nasze Nauczyciela sprawa to błaha,Pamiętać, ile oczu ma mucha,Wiedzieć jak zadaniu sprostać,I jak przez labirynt się my, uczniowie, to małe owieczki,Które wciąż wierzą w ojców bajeczki,Które się uczą, owszem, lecz takżeBłądzą myślami po świecie, a jakże!Nauczycielu,Gdy kiedyś zejdą się nasze drogi,Niech Ci będzie dzień tak błogi,Jak dziś, przy Twoim święcie,Byś z uśmiechem mógł powiedzieć nam,Żeś dobrych uczniów miałI żeś kochał nas nasi kochani nauczyciele,dla swoich uczniów cierpliwości mają naukę, za trud jaki jest wkładany przeogromny bukiet życzeń szczere, prawdziwe z uczniowskich serc płynącejak świeże kwiaty pachnące, kwitnące na polskiej aby nie zabrakło Wam zapału do kształtowania naszych sumień,abyście uczyli nas pokonywania zła i kierowania się w życiu tylko są nam wzorce i Wy, drodzy Nauczyciele jesteście takimi ofertyMateriały promocyjne partnera

Cześć! Kiedy przypomnę sobie pierwsze dni pobytu w przedszkolu, nadal ogarnia mnie lekkie przerażenie. Wcześniej przedszkole kojarzyło mi się z idyllicznym miejscem, w którym dzieci tylko się bawią i przez zabawę poznają świat. Narzekania czy problemów koleżanek ze studiów na dzieci, na rodziców, na dyrekcję, na pracę w ogóle... absolutnie nie rozumiałam. Uważałam, bardzo naiwnie, że dzieci to kochane, słodkie, posłuszne istoty, przy których nie trzeba się bardzo wysilać, aby człowieka słyszały i słuchały. Moje złudzenia rozwiały się niemalże natychmiast - po przekroczeniu progu jedyne co zarejestrowałam to krzyk, wrzask, bieganina, jednym słowem CHAOS. Być może Was nie pocieszę... z biegiem czasu jest trochę łatwiej, stresu trochę mniej, bo człowiek uczy się z nim radzić i nabywa wiedzy i doświadczenia, ale problemy nadal się zdarzają. Myślę, że moje rady, zdobyte z potem, łzami a nawet czasem krwią z nosa, przydadzą się wszystkim i nauczycielom przedszkola i szkoły, zapraszam do lektury. Oczywiście ich zastosowanie lub nie, powinno być dostosowane do Was - Waszej osobowości, Waszej grupy, Waszych realiów pracy. Zachowaj spokój Gdy świat stoi na głowie jest to ekstremalnie trudne, ale musisz zachować chłodny umysł. Staraj się nie wyjść z siebie i utrzymać wewnętrzną równowagę. Tego naprawdę da się nauczyć. Jeśli dzieci wyczują Twoje zdenerwowanie, ciężko będzie Ci je okiełznać i zapanować nad sytuacją. Pamiętaj, że to Ty rządzisz. Mnie bardzo pomaga powiedzenie sobie, że... zaraz przecież będę w domu śmiać się ze stresującej sytuacji nad kubkiem gorącej herbaty. Czas płynie tak szybko, dzieje się tyle różnych, bardziej wymagających, aby się nimi przejmować, rzeczy. Ostatnio zaczęłam sobie dodatkowo wyobrażać, że nawet jeśli przydarzy się coś niefajnego, będę mogła zabłysnąć anegdotą wśród znajomych, u których na pewno znajdę zrozumienie ;) Zagaduj Szczególnie kiedy dziecko ma atak płaczu. Zresztą pomaga w wielu przypadkach. "Ojej, co się stało? Aaa płaczesz za mamą? Wiesz, ja też tęsknię za swoją mamą i też chciałabym iść czasem do domu. Ooo a co masz na koszulce? Czy to świnka? Aaa to wieloryb. A myślałam, że świnka. Lubisz wieloryby?" itp. Może nie pomoże spektakularnie za pierwszym, drugim razem, ale taktyka zagadywania jeszcze mnie nie zawiodła. Często warto też zacząć mówić o zupełnie przypadkowych informacjach: "Widziałeś/-aś jakie dzisiaj korki na drogach?!" Nawet jeśli dziecko nie będzie chciało nas słuchać i każdą wypowiedź będzie traktowało głośnym "NIE!", w końcu się "złamie" i zacznie zastanawiać czego ta dziwna Pani/dziwny Pan, która/-y zdaje się niczym nie przejmować, od niego chce. Staraj się nie podnosić głosu Czasami podniesienie głosu jest potrzebne i nieuniknione. Ale oszczędzaj sobie tego, ile tylko zdołasz. Po pierwsze - im głośniejszy nauczyciel, tym głośniejsza grupa, po drugie - szanuj swoje gardło, bo masz tylko jedno. Im głośniej i szybciej się mówi, tym bardziej dzieci stają się rozbrykane. Nawet jeżeli coś wyprowadza Cię z równowagi, panuj nad sobą, mów umiarkowanie i spokojnie. Konsekwencja, stanowczość i cierpliwość Powtarzam, to TY rządzisz. I nie widzę w tym stwierdzeniu nic złego. Aby zapanować nad 25 dzieci, wśród których jedno chce siku, drugie uderzyło kolegę, trzecie płacze za mamą, czwarte nie chce brać udziału w zajęciach, a piąte bada wnętrze swojego nosa, trzeba wychodzić z takiego założenia, inaczej każdy będzie robił co chce, a Ty dostaniesz nerwicy. Należy pamiętać dodatkowo o: konsekwentności i stanowczości - aby praca z dziećmi miała ręce i nogi, konsekwentność i stanowczość są niezbędne. Konsekwentność dodatkowo rozumiana w dwójnasób - jako rezultat danego działania (głównie w tym przypadku) dziecka i jako wytrwałe dążenie do czegoś, co było w Twoich planach. Kiedy dziecko zachowuje się super, jest pomocne, widzisz, że się stara, pochwal je za to, przyznaj mu ważne zadanie lub zaproponuj wybór jego ulubionej aktywności. Z kolei jeśli dziecko zrobiło coś złego, to musi ponieść tego negatywne skutki, na przykład odsunięcie od zabawy. Oczywiście, to też zależy od konkretnego zdarzenia, nie wolno skazywać nikogo na samotne siedzenie przy stoliku bez znajomości całej sytuacji. Jednym z zadań wczesnej edukacji jest przygotowanie dzieci do życia w społeczeństwie. Ważne jest więc, aby wiedziały, że nieprzestrzeganie zasad przyjętych w grupie, nie spotka się z pogłaskaniem po głowie i przytuleniem. Musimy zaznaczać, że to i to jest źle odbierane, jest nie na miejscu i nie jesteśmy z tego powodu szczęśliwi. Jeśli dziecko coś zniszczy, mimo naszych wielokrotnych upomnień, to trudno - nie będzie tego miało, zostało ostrzeżone. Niektórzy w konsekwencji od razu dopatrują się znamion przemocy; pora skończyć z takim rozumowaniem, bo nic dobrego nie przyjdzie z wychowania rzeszy osób, które nie rozumieją związków przyczynowo-skutkowych. Dalej - jeśli masz coś w planach, staraj się to zrealizować i doprowadzić do końca. Jeśli dzieci nie łapią, spróbuj innym sposobem, ale nigdy się nie poddawaj. Zrób sobie zbroję ze stanowczości, jeśli coś postanowisz, trzymaj się tego tak długo, aż się powiedzie. Tutaj przyda Ci się... cierpliwość. Ogromne pokłady cierpliwości. Zdolność do niej zależy niewątpliwie od charakteru i temperamentu, ale można próbować się jej nauczyć. Nie doszukuj się zaburzeń Często widzę i słyszę wyrocznie. Dziecko ciągle płacze od miesiąca i nie da się go uspokoić - to na pewno silny lęk separacyjny. Dziecko siedzi sobie w kącie i bawi się wyłącznie jedną zabawką - to na pewno autyzm. Dziecko bije i gryzie wszystkich wokół - to na pewno zaburzenia integracji sensorycznej. Dziecko nie chce jeść obiadów - ponownie to na 100% zaburzenia SI. A może jednak nie? Każde dziecko jest inne, każde potrzebuje innego podejścia i wspomnianej wyżej cierpliwości. Większość "objawów" minie, jeśli im się na to pozwoli. Nie przesadzajmy. Nie róbmy z dzieci zniedołężniałych, problematycznych chodzących etykietek najpopularniejszych książkowych zaburzeń. Metkowaniem i doszukiwaniem się czegoś na siłę, można zrobić naprawdę dużą krzywdę. W 90% przypadków, wystarczy cierpliwość i troszkę więcej zrozumienia. Jak nie drzwiami, to oknem Szukaj nowych pomysłów. Ciągle. Innowacji. Rozwiązań, które mają szansę się sprawdzić, coś uatrakcyjnić, ubarwić. Jeśli dana metoda nauczania Ci nie podchodzi, kop głębiej, puść wodze fantazji. Sięgnij do swojego dzieciństwa. Przypomnij sobie co Cię interesowało, jaki rodzaj zajęć sprawiał Ci największą frajdę. A nuż znajdziesz niesamowitą inspirację, tam gdzie nawet się jej nie spodziewasz. Dzieci nie chcą współpracować? Myśl co zrobić, żeby zechciały. Nadal na nic nie reagują? Połóż się na podłodze albo zgaś światło. Myśl niekonwencjonalnie. Pytaj Od udzielenia wszystkich niezbędnych informacji jest dyrektor. Masz pytania, nie wiesz jak coś zrobić - zapukaj do drzwi gabinetu i pytaj. Prawdą jest, że ten kto pyta, nie błądzi. Wiem, że gdzieś w środku mamy myślenie w stylu: nikt nie może dowiedzieć się, że tego nie wiem. Ale szczególnie na początku... wręcz nie masz prawa wiedzieć wszystkiego. Dopiero się uczysz. Obowiązkiem Twojego przełożonego jest Ci pomóc i nakierować na odpowiednie tory. Pytaj również wokół siebie, pytaj kolegów i koleżanek po fachu, szukaj pomocy na forach dla nauczycieli, których jest mnóstwo. Sprawdź za pomocą wyszukiwarki, czy ktoś przed Tobą nie miał podobnego problemu lub nie był w takiej samej sytuacji. Większą gafę popełnisz zgrywając wszystkowiedzącego mędrka i popełniając błąd, niż kiedy otwarcie przyznasz się do niewiedzy i poprosisz o podpowiedź. Życzliwość przede wszystkim Prawie niemożliwym jest, aby każdy codziennie przychodził do pracy w dobrym humorze, wyspany i pałający miłością do świata. Ale - pamiętaj, że Twoje problemy to nie wina dzieci i nie możesz ich na nie przelewać. Musisz się zdystansować. Kiedy jest naprawdę ciężko, powiedz im o tym: "wiecie co, dzisiaj mam okropny dzień, przepraszam jeśli nie będę do końca sobą". Niech wiedzą, że każdy ma prawo mieć zły humor, że dorosłym również się to zdarza. A nuż uda im się troszkę Cię rozweselić, bo w dzieciach można znaleźć ogrom współczucia i życzliwości :) No i właśnie... życzliwość. Bądź życzliwa/-y. To ważne. Życz innym dobrze, zachowuj się przyjaźnie, nie odstraszaj. Pozytywna karma zawsze wraca. Nie wierzysz? Spróbuj codziennie powiedzieć komuś coś miłego, a zobaczysz jak zmienia się świat wokół Ciebie! Nie okazuj dziecku czy rodzicowi antypatii. Nie da się lubić wszystkich jednakowo, ale nie pozwól, by ktokolwiek to zauważył. Dbaj o siebie Praca z dziećmi jest ciężka dla zdrowia fizycznego i psychicznego, więc musisz o siebie dbać. Większość pracy staraj się wykonywać w... pracy (na tym muszę dużo popracować :P). Jeżeli masz coś do zrobienia w domu, nastaw budzik. Kiedy zadzwoni rozpoczyna się czas dla Ciebie. Sięgnij po wspaniałą książkę, włącz dobry serial, posłuchaj muzyki, spotkaj się z przyjaciółmi, poświęć chwilę bliskim. Zdrowo się odżywiaj, włącz w codzienność trochę ruchu, pij dużo wody, bierz witaminy. Pracuj nad sobą, nad swoim nastawieniem, kompetencjami personalnymi. Ćwicz przed lustrem, ucz się nowych rzeczy, nie tylko do pracy, lecz też dla siebie. Rodzic to nie wróg Kontakty z rodzicami to często newralgiczna kwestia. Większość z nich nie ma pojęcia o realiach pracy z grupą dzieci, taka prawda. Jednak współpraca z nimi jest obowiązkowa, aby nasze starania odniosły pożądany skutek. Ja nadal ten aspekt szlifuję, ale podpowiem Wam, czego nauczyłam się do tej pory: uśmiech jest niezastąpiony - to klucz do mnóstwa drzwi i jakoś przyjemniej rozmawia się z kimś uśmiechniętym niż z osobą wiecznie marszczącą brwi; nie pojawiaj się tylko, aby powiedzieć o negatywach - czasami sytuacja wymaga, aby na dziecko poskarżyć lub powiedzieć o nabiciu guza, ale nawet o największym urwisie staraj się powiedzieć coś pozytywnego; nie daj się - po raz trzeci - to TY rządzisz, nie pozwól, żeby rodzice decydowali o kwestiach, które są zależne od Ciebie. Nie wdawaj się w pogawędki, jeśli nie masz na to czasu, ustal godziny spotkań indywidualnych i dodatkową formę komunikacji, np. dzienniczki; stawiaj granice - rodzice uczniów to nie Twoi przyjaciele, nie opowiadaj im o wszystkim, nie wyciągaj spraw prywatnych, nie podawaj prywatnego numeru telefonu, Wasze stosunki muszą pozostać przyjazne i profesjonalne; zastanów się, co chcesz powiedzieć - rozmowy z rodzicami nie są moim ulubionym zajęciem, szczególnie o sytuacjach trudnych, ale jakoś trzeba się komunikować. Często zanim ubiorę coś w słowa, zapisuje sobie konspekt wypowiedzi na kartce. Słowa można różnie zrozumieć i trzeba je wyrażać delikatnie. Czasem udawaj, że nie widzisz i nie słyszysz Naprawdę, nie warto zwracać uwagi na wszystko. Jeśli dziecko robi coś w Twoim mniemaniu dziwnego lub niepokojącego, ale nie robi tym krzywdy sobie, innym i otoczeniu, udawaj, że nie widzisz, obserwuj z ukrycia. Istnieje szansa, że jeśli nagminnie będziesz zwracać na coś uwagę, dziecko będzie to celowo powtarzać, aby być znaleźć się w centrum Twojego zainteresowania. Nie wtrącaj się we wszystkie spory i kłótnie wychowanków, niech uczą się radzić sobie bez Twojej interwencji. Pozwalaj na samodzielność Jasne, będzie sprawniej i szybciej jeśli w czymś dziecku pomożesz, albo zrobisz to za nie. Ale jaki to ma sens? Dziecko niczego się nie nauczy, a Ty będziesz podwójnie zmęczona/-y, bo będziesz odwalać pracę nie tylko dziecka, ale i swoją. Poza tym najwięcej zostaje uczniowi w głowie, kiedy pozwolimy mu na samodzielne działanie, doświadczanie i próby szukania rozwiązań. Wkraczaj tylko, kiedy widzisz, że Twoja pomoc jest absolutnie niezbędna, albo kiedy dziecko samo Cię o nią poprosi. A co Wy poradzilibyście początkującym nauczycielom? Zapraszam do dyskusji w komentarzach! :) Do zobaczenia!

Na początek tradycyjne: 1. Z okazji Dnia Nauczyciela wszystkim nauczycielomżyczę dużo szczęścia i radości z wykonywanej pracy,Sukcesów zawodowych i samych wzorowych wam sprzyja los w tej niełatwej pracy. 2. W jednym z ważniejszych dni w całym roku szkolnym, Dniu Nauczyciela,chcielibyśmy złożyć najserdeczniejsze życzenia wszystkim zdrowia, cierpliwości, wytrwałości, wielu sukcesów zawodowychoraz zadowolenia z uczniów! 3. W podzięce za zachęcanie do myśleniatak dobrze i uczciwie, jak tylko to możliwespełnienia najskrytszych marzeń życzy... Coś dla lubiących cytaty: 4. “Najcenniejszym i najtrwalszym podarunkiem jaki można dać dziecku - jest wykształcenie”. W podzięce za trud włożony w Naszą edukację, samych radości i sukcesów życzy klasa. Każdemu uczniowi radość się udziela, gdy zbliża się Dzień Nauczyciela. Z okazji tego zaszczytnego Święta niech każda buzia będzie uśmiechnięta. Wszyscy nasi kochani nauczyciele, dla swoich uczniów cierpliwości mają wiele. 5. "Z rąk do rąk podajemy skromnej mądrości dar zwyczajny". Z okazji Dnia Nauczyciela składam serdeczne życzenia wielu sukcesów zawodowych, spełnienia obranego celu oraz tego, aby podejmowany trud był źródłem satysfakcji i społecznego uznania. A może z patosem? 6. Dziękujemy za pokazanie nam,że porażki mogą nas czegoś pożytecznego nauczyć,że gdy przeżywamy trudności, możemy odkryć swą siłę,że miłość i życzliwość często znajdujemyw najciemniejsze dni. 7. Kiedy pójdę w świat,W daleką drogę,I gdy ciężko będzie mi,Gdy pomyślę: "już nie mogę"Wtedy w myślach będziesz uczyłeś mnie by walczyć,By po słusznej stronie iść,Nauczycielu drogi, powiem prawdę, Taki jak Ty, chciałbym być. ZOBACZ KONIECZNIE: Już jutro Dzień Nauczyciela. Czy mają co świętować? 8. Pragniemy, aby nie zabrakło Wam zapału do kształtowania naszych sumień,abyście uczyli nas pokonywania zła i kierowania się w życiu tylko są nam wzorce i Wy, drodzy Nauczyciele jesteście takimi wzorcami. 9. Pragniemy, aby nie zabrakło Wam zapału do kształtowania naszych sumień, abyście uczyli nas pokonywania zła i kierowania się w życiu tylko dobrem. Potrzebne są nam wzorce i Wy, drodzy Nauczyciele jesteście takimi wzorcami. 10. Najcenniejszym i najtrwalszym podarunkiem jaki można dać dziecku - jest wykształcenie. W podziękowaniu za trud włożony w Naszą edukacje, samych radości i sukcesów życzy cała klasa. 11. Bardzo dziękuję za wszelkie rady, instrukcje, słowa krytyki, pochwały. Dzięki Panu/Pani mogę być dumna z własnych osiągnięć. Raz jeszcze wyrazy wdzięczności. Z poważaniem… Na koniec okolicznościowe rymowanki: 12. Za naukę, za trud jaki jest wkładany przeogromny bukiet życzeń szczere, prawdziwe z uczniowskich serc płynącejak świeże kwiaty pachnące, kwitnące na polskiej Życzę naszej drogiej Pani,by każdy dzień był miły dla Niej,by ranny budzik srebrne dźwiękiukładał dla niej w takt piosenki,by zaczynała dzień wesołai żeby znikła zmarszczka z czoła,by wiatr jej pachniał,śmiech jej szumiał,by każdy w klasie ją rozumiał. 14. Naszej Pani dziś składamy słoneczne życzenia: zdrowia, szczęścia, full radości i marzeń spełnienia. Aby zawsze było słońce i uśmiech na twarzy, aby wszystko się spełniło o czym Pani marzy. Zobacz: DZIEŃ NAUCZYCIELA: Co to za święto, jak się je obchodzi, KIEDY jest DZIEŃ NAUCZYCIELA

Od rana w małych uszach brzęczy głos gderliwej nauczycielki. Na kuchennym stole leżą: pudełko kredek i gruby blok do rysowania. Za oknem słońce opada coraz niżej, ptaki zamilkły. Niewprawna ręka Zosi przesuwa się niemrawo w górę i w dół pustej kartki. Mija godzina za godziną, a na białym tle pojawia się wielki czarny gryzmoł, przypominający bezkształtną dżdżownicę. Zadanie domowe z plastyki przerasta dziewczynkę, z kuchni dochodzą wyraźne odgłosy pochlipywania. – Zosiu, przypomnij sobie, słonia widziałaś w ubiegłą niedzielę w ZOO. Pospiesz się, dziecko, niedługo będzie kolacja. Mama staje się coraz bardziej zniecierpliwiona, słychać, że talerze lecą z rąk. To zły znak. – Nie będę nic jadła, nie mam apetytu. Jestem zmęczona i senna, jutro skończę rysunek – oświadcza dziewczynka strapionym głosem i wybiega z kuchni. – Wiem, wiem, Zosiu, że cię ostatnio zaniedbuję, ale jestem za bardzo zajęta. – Nigdy, przenigdy nie narysuję tego okropnego słonia. Nie potrafię, tylko tracę czas – szepcze mała z rezygnacją, wspinając się po stromych schodach prowadzących z kuchni na poddasze. Zosia czuje się najnieszczęśliwszym dzieckiem pod słońcem, z trudem tłumi cisnące się do oczu łezki, najciszej, jak umie, zamyka drzwi dziecięcego pokoju. Zwija się w kłębek na łóżku. Smutną ciszę przerywa dobiegające z kąta pokoju popiskiwanie. Co to jest? Groza zawisa w powietrzu. Przestraszone dziecko unosi się gwałtownie na posłaniu, serce wali jak szalone. W rogu dostrzega siedzącą mysz. Może nie byłoby to nic dziwnego, bo mieszka z rodzicami na skraju lasu, ale na mysiej głowie widnieje wielki filcowy kapelusz, niedbale przepasany zieloną wstążką; długi mysi ogon kończy sterczący czerwony pędzelek. Kim jest ta dziwna mysz? Co mam robić? Zosia niepokoi się coraz bardziej. Próbuje krzyknąć, ale w błyszczących mysich oczkach pojawia się serdeczny uśmiech, budzi zaufanie, pomaga pokonać ogarniający lęk i niepewność. Zabawne zwierzątko wyciąga szarą łapkę. Wygląda to na zaproszenie. Zosia nie może wydobyć z siebie słowa, na wszelki wypadek nie spuszcza z myszy oczu, po krótkiej chwili namysłu kiwa potakująco głową. Wybija północ. Mysz pociera łapką, jedną o drugą, zdejmuje kapelusz, rzuca go na łóżko i sprytnie odbijając się od podłogi, wskakuje na pościel, po czym usadawia się tuż obok dziewczynki. Tego to już za dużo, co ta mysz kombinuje? Rondo mysiego kapelusza z minuty na minutę robi się coraz większe i większe, rośnie w oczach, szybko przykrywając całe posłanie. Mysz i dziewczynkę zaczyna wciągać nieznana, ciemna czeluść. Zosia za nią daje nurka. Pędzelek na ogonie biegnącej obok myszy porusza się niczym świetlny drogowskaz. Mysz dobrze zna drogę. Kręty korytarz kończy się otworem przypominającym znajomą furtkę w murze okalającym ogród sąsiadów. Mysz pewnie łapie za zardzewiałą klamkę. Przed Zosią otwiera się niezwykły widok, zupełnie inny, niż oczekiwała. – Jest dużo piękniej i jaśniej! – wyrywa się z ust. Ślizgające się po błękitnym niebie obłoki zapraszają do wędrówki po bezkresnej łące, gładszej i świeższej niż najwspanialszy trawnik w parku. Wszędzie, gdzie okiem sięgnąć, rosną kolorowe kępy kwiatów. Na tle bezkresnej łąki lśnią jak namalowana grubym pędzlem wielka tęcza. Śpiew ptaków uspakaja dziecko. *** Strony: 1 2

Najprościej pisząc – są to książka i zeszyt ćwiczeń, dzięki którym dziecko lub jego dorosły, nauczą się jak narysować kilkadziesiąt zwierzaków, roślin, ludzi, przedmiotów w różnych ujęciach. Wiem, że wiele osób boi się takich „nauk odgórnych” twierdząc, że ręka może zostać zmianierowana, odbierze to kreatywność początkującemu rysownikowi, jest to odtwórcze, itd. NIE ZGADZAM SIĘ. I zamierzam to udowodnić na dwóch żywych, uczących się rysunku, przykładach – moim i mojej siostry. Ale też siedmioletniej Klary. Można skorzystać z samej książki, można z książki i szkicownika. W książce na końcu jest kilka stron na rysunki, ale oczywiście lepiej mieć kartki. W szkicowniku za to obok prezentacji krok po kroku jak coś narysować, jest pusta strona do ćwiczeń. Można kupić samą książkę, można sam szkicownik – jest tańszy i pozwoli stwierdzić czy to w ogóle rozrywka dla naszego potomka. Albo dla nas. „Co? Jak? Narysować” to coś w rodzaju przyspieszonego kursu rysunku, pozwalającego nauczyć się tworzyć bardzo efektowne ujęcia przy pomocy najprostszego narzędza – ołówka, kredki, węgla, co tam mamy pod ręką. Wystraczy powtarzać kolejne kreski pokazane przez autora. I już. Mamy rysunek. Oczywiście potem można go „wykończyć” po swojemu. Wycieniować, dodać otoczenie, pokolorować. Autor, czyli Edwin George Lutz urodził się w 1868 roku w Pensylwanii, stąd niektóre ilustracje (ludzie/samochody) są zupełnie nie z naszych czasów. Był rysownikiem satyrycznym, ilustratorem książek, twórcą animacji i inspiracją dla samego Walta Dinsneya. Jego książka, którą dziś pokazuję została wydana 103 lata temu! A widzę w niej znacznie większą wartość, niż w wielu dzisiejszych tytułach typu „jak narysować kota”, „jak narysować drzewo”. Dlaczego? Bo wszystkie z przedstawionych w niej ilustracji mają pewien styl, artystyczny zamysł. Zwyczajnie: są narysowane ze smakiem. Tyle informacji, przejdźmy do praktyki i pytania – dlaczego uważam, że uczenie się rysowania „po kimś” nie zaszkodzi przyszłemu artyście, za to może pomóc dziecku mniej utalentowanemu w tej dziedzinie? W naszym domu rysunku uczyłyśmy się obie – ja i moja młodsza siostra Ela. Uczyła nas Mama, która choć zawodowo nigdy nie była związana z rysunkiem, to jest wyjątkowo ukierunkowana artystycznie. I tak na przykład Mama pokazała nam jak narysować ładny dzban. Mała Ania nauczyła się świetnie rysować dzban i teraz, po ćwierć wieku rysuje go jeszcze lepiej, ale jest to cały czas ten sam dzban. Czyli poznałam metodę, udoskonaliłam i tyle. Umiem narysować naprawdę porządny dzban. Mała Ela (zabawkatorowa Pani od Plastyki) nauczyła się rysować dzban tak jak pokazała Mama. Ale przy kolejnym dodała inną perspektywę, uszko, dziubek, spękania. Ćwierć wieku później Ela poproszona o narysowanie dzbana, narysuje jeden z tysiąca dzbanów jakie jej przyjdą do głowy. WNIOSEK. Wcale nie jest tak, że dziecko, które narysowało któryś z tych rysunków zostało ograniczone i już zawsze będzie z manierą rysowało sowę w jeden i tylko jeden znany sposób. To zależy od możliwości dziecka. Dziecko utalentowane (jak mała Ela) potraktuje to jako ćwiczenie wyrabiające rękę, inspirację do własnych poszukiwań, zachętę. Dziecko nie mające talentu w tym kierunku, nauczy się trików, techniki, którą będzie mogło doskonalić. Więc też dostanie wspaniałe narzędzie do nauki rysowania. Jedno i drugie dziecko bawiąc się z tą książką czy szkicownikiem stworzy piękne prace, które na pewno dadzą mu wiele satysfakcji. Prace Klary i jedną Aleksego możecie zobaczyć na naszej ścianie magnetycznej. Już tu widać, że Klara traktowała rysunki z książki jako zachęte do dodawania czegoś od siebie. Jeszcze bardziej jest to widoczne na kolejnych zdjęciach ze szkicownika. „Co? Jak? Narysować?” E. G. Lutz, wydawnictwo Egmont, 183 strony + 6 szkicownika, 28,5 x 21,5 cm, twarda oprawa. WIEK: 5+ CENA: 39,90 okładkowa (ceny w przeglądarce pod wpisem od 26 zł) DLA KOGO: dla wszystkich, dzieci, nastolatków i rodziców OCENA: zdecydowanie polecam „Co? Jak? Narysować? Szkicownik” E. G. Lutz, wydawnictwo Egmont, 64 strony, 28 x 21 cm, miękka oprawa. WIEK: 5+ CENA: 9,90 okładkowa (ceny w przeglądarce pod wpisem od 6 zł) DLA KOGO: dla wszystkich, dzieci, nastolatków i rodziców OCENA: zdecydowanie polecam

Kiedy Peter Reynolds napisał książkę The Dot nie myślał pewnie, że poruszy kropkowy świat i to dosłownie. Jest autorem i ilustratorem książek dla dzieci i młodzieży, zdobywcą wielu nagród. Książeczka The Dot opowiada o kropce, która zmieniła świat małej Vashti, albo o Vashti, która dzięki kropce uwierzyła w siebie. Książka została przetłumaczona na ponad dwadzieścia języków oraz wydana alfabetem Braille’a. Napisana jest bardzo oszczędnie, znakomite rysunki pozwalają nawet małym dzieciom, które nie potrafią czytać polubić dziewczynkę, główną bohaterkę utworu. Poznajcie Vashi Vashti jest małą nieśmiałą dziewczynką, która nie wierzy w swoje możliwości. Na lekcji plastyki nie miała pomysłu jak wyrazić siebie za pomocą znaczka. Uparcie twierdziła, że nie potrafi malować, a zamknięte farbki tylko ją irytowały. Nauczycielka cierpliwie czekała, aż Vasti podejmie próbę. Powiedziała do dziewczynki „ Postaw znaczek, a zobaczysz dokąd cię przeniesie”. Vashti była niezadowolona, ale chciała jak najszybciej opuścić klasę, więc zniecierpliwiona postawiła kropkę na środku kartki i zaczęła się pakować. Nauczycielka popatrzyła na kropkę i zachwyciła się. Poprosiła o podpisanie dzieła. Nazajutrz, gdy Vashti weszła do klasy zobaczyła nad biurkiem nauczycielki swoją kropkę oprawioną w piękną pozłacaną ramkę. Była szczęśliwa, że jej kropka się spodobała , wisi w takim ważnym miejscu i wszyscy mogą ją podziwiać. Pomyślała sobie, że potrafi namalować jeszcze piękniejsze kropki i wszystkim to udowodni. Otworzyła pudełko z farbkami, i zaczęła swoją przygodę z malowaniem kropek. Malowanie pochłonęło ją całkowicie, mieszała farby ze sobą, odkrywała nowe kolory, namalowała dziesiątki mniejszych i większych kropek. Wszyscy mogli podziwiać kropkowe obrazy Vashti na szkolnej wystawie, a dziewczynka z dumą przechadzała się korytarzem. Nagle zauważyła małego chłopca, który z zachwytem podziwiał kolorowe kropki na obrazach. Powiedział zasmucony, że Vashti tak pięknie maluje, a on nie potrafi narysować nawet prostej kreski. Vashti długo się nie zastanawiała, podała chłopcu kartkę i poprosiła by coś szybko narysował. Narysował to, co potrafił- gzygzak. Vashti popatrzyła na obrazek z takim samym zachwytem, z jakim nauczycielka popatrzyła na jej pierwszą kropkę i poprosiła, by chłopiec podpisał swoje dzieło. Tak kończy się opowieść o dziewczynce, która dzięki mądrej nauczycielce uwierzyła w siebie, odkryła w sobie talent i odwagę. c c Mała Kropka – wielkie zmiany Kropka z książeczki o Vashti stała się pretekstem do zorganizowania wielkiej światowej akcji – Międzynarodowego Dnia Kropki. Od pięciu lat 15 września obchodzi się International Dot Day. Jest to święto kreatywności, odwagi i zabawy. Uczniowie, nauczyciele, bibliotekarze, pracownicy instytucji kultury na całym świecie organizują tego dnia wiele działań, które pomagają dzieciom odkryć talenty, poznać ich mocne strony i je zaprezentować. Motywem przewodnim jest kropka. Powstają kropkowe dzieła sztuki, filmy animowane, matematyczne łamigłówki, labirynty, festiwale talentów. Powstała strona dotycząca obchodów Dnia Kropki, przygotowano komplet materiałów dla zarejestrowanych nauczycieli – plakaty, certyfikaty uczestnictwa, pomysły na działania. Kropka po raz pierwszy Rok temu po raz pierwszy zorganizowałam Dzień Kropki w swojej klasie. Dziewczynki założyły ubrania w kropki. Razem z uczniami obejrzeliśmy film i wymyślaliśmy swoje znaczki, które by nas charakteryzowały. W wielkich kropkach rysowaliśmy to, co dla nas najważniejsze w życiu- rodzina, przyjaźń, moje zwierzątko, zdrowie. Była okazja porozmawiać o tym, co to znaczy pięknie żyć. Pozwoliłam dzieciom okleić mnie kolorowymi kropkami i tak ozdobiona chodziłam cały dzień, nawet pełniąc dyżur na korytarzu. Wzbudzałam entuzjazm innych dzieci, a moi uczniowie byli szczęśliwi, że ich pani ma taki strój, jakby Vashti użyła swojego pędzelka. Napisaliśmy do Petera Reynoldsa i wysłaliśmy film. Ku naszej ogromnej uciesze dostaliśmy odpowiedź i gratulacje. Autorka: Jolanta Okuniewska. Tekst pochodzi z bloga Superbelfrów RP i znajduje się pod adresem c Licencja CC-BY-SA c UWAGA! Mamy już polską stronę Święta Kropki: gdzie znajdziecie inspiracje i materiały, które urozmaicą Wasz Dzień Kropki. c foto: Amanda Sicar

Podziękowania dla nauczyciela nie muszą być nudne i sztampowe. Obojętnie, czy wypowiadane bezpośrednio, czy za pośrednictwem kartki, warto wcześniej przemyśleć ich treść... Podziękowania dla nauczyciela na koniec roku Co powiedzieć nauczycielom, gdy chcemy podziękować za wspólną pracę? Jak podkreślić uroczysty charakter momentu odbioru świadectwa i dobrze wyeksponować czas pewnego podsumowania, jakim zawsze jest koniec roku? Zebrałyśmy trzy pomysły na podziękowania dla nauczyciela na koniec roku. Poniżej znajdziecie klasyczne i uniwersalne podziękowanie z cytatem Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Na kolejnych odsłonach są podziękowania dla nauczyciela w formie i zabawnego, pomysłowego wierszyka, jak i propozycja podziękowania na zakończenie danego etapu edukacji. Zobacz również: Prezenty dla tych, którzy mówią, że mają już wszystko Zabawne podziękowania dla nauczyciela Dzisiaj koniec roku mamy, więc życzenia składamy: miło spędzonych wakacji, spełnienia swoich racji, wynagrodzenia za trud, by życie upływało jak z nut, by beztrosko czas płynął, tego uczniowie życzą. Żeby zadość było mało, swój podpisik tu składają. Podziękowania dla nauczyciela na koniec roku szkolnego / Zdjęcie autorstwa Karolina Grabowska z Pexels Foto: Pexels Oryginalne podziękowania dla nauczyciela na koniec roku szkolnego Niech Wam nie zbraknie nigdy zdrowia, niech szkoła w dom się wspólny zmienia! Praca wychowawcy to praca niełatwa, bo często leniwa i krnąbrna jest dziatwa. Kocha ona figle i chętnie się czubi, lecz stroni od książki, uczyć się nie lubi. Trzeba dużo zdrowia, dużo czasu stracić, aby umysł ucznia rozwinąć, wzbogacić, który gdy dorośnie, dopiero zrozumie, jak jest w życiu ciężko, gdy się mało umie. Podziękowania dla nauczyciela na koniec roku / Zdjęcie autorstwa Irina Iriser z Pexels Foto: Pexels Podziękowania dla nauczyciela na koniec roku szkolnego Dziękujemy, za ogrom pracy, który włożyliście w nasze wychowanie i edukację. Za te wszystkie lata starań, abyśmy z bagażem wiedzy i z podniesioną głową mogli wejść w dorosłe życie. Teraz, gdy kończy się etap szkoły (podstawowej, gimnazjum, średniej) i czekają nas nowe wyzwania, wiemy, że dzięki wam możemy spełniać swoje marzenia i dalej zdobywać wiedzę. Będziemy o was zawsze pamiętać i ciepło wspominać te lata spędzone w szkolnej ławce. Zobacz również: Nauczycielka Roku 2019 o powrocie do szkół. "Po pierwszych zachorowaniach zaczniemy panikować" Rozmawiamy z mamami dzieci z zamkniętej podstawówki. "Teraz dzieci się boją"

Nawet najbardziej kreatywni ludzie czasem mają blokadę. Jest to irytujące, zwłaszcza dla artystów, którzy muszą rysować, by czuć się spełnionym. Czasami jedyne, co musisz zrobić to odpocząć i zregenerować się, ale jeśli jesteś kompletnie wyczerpany od dłuższego czasy, być może ten test jest idealny dla Ciebie!Podejmij się tego testu, by zyskać inspiracje co narysować. Możesz być zaskoczony nową artystyczną motywacją, gdy już skończysz ten test!Klocki Lego czy słodkie zwierzę - którym wolałbyś się zająć?LegoZwierzęInteresują Cię krzyżówki w gazetach?TakNieFikcja vs. Literatura Faktu: Co wolisz?FikcjaLiteratura faktuKtóry wzór najbardziej do Ciebie przemawia?Które zadanie wybrałbyś będąc w grupie. która ma przygotować prezentacje w przemyśle artystycznym?Zebranie informacji / Podanie pomysłów / Zaprojektowanie slajdówKorekta tekstów / Finalizowanie pomysłów / Wygłoszenie ostatecznej przemowyCo myślisz o kartonowych twarzach na codziennych przedmiotach?Nie do zaakceptowania. Wolę, by rzeczy były prezentowane w sposób realistyczny, nawet dla i kreatywne. Zawsze zawsze mnie sądzisz o usługach zapewniających gotowe składniki, które pozwalają Ci przyrządzić posiłek bez większego trudu?Wolę wszystko zrobić pomysł!Wybrałbyś sztuczne rośliny do dekorowania domu?Tak, są dobre dla wybrałbym tylko prawdziwe wierzą, że sztuka i projektowanie powinny być darmowe w przyszłości. Co o tym sądzisz?Zgadzam jest to dla Ciebie trudne by stworzyć perfekcyjny zarys pisząc artykuł?Tak, wolę pisać bez jestem w tym zdalne vs. nauczanie w szkole, co wolisz?ZdalneW szkoleCzy zazwyczaj unikasz konfrontacji ludzi, którzy mogą być przydatni w przyszłości?TakNieCzy jest dla Ciebie trudniejsze wyobrażenie sobie wirtualnego świata niż opisanie prawdziwego?TakNieJesteś bardziej zainteresowany intencjami za zasadami niż literą prawa?TakNieBłędy w pisowni drażnią Cię?Tak trochęNie, nie zauważam ichNarysuj przedmiot i nadaj mu twarz01101Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Stwórz nową okładkę ulubionego albumu lub książki01001Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Zilustruj scenę z Twojej ulubionej piosenki00001Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Narysuj ulubioną postać książki11100Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Narysuj swoje oczy z bliska10100Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Wymyśl nowego insekta10001Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Narysuj siebie dwa razy starszego niż teraz11101Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Zaprojektuj swoją własną twarz00111Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Narysuj coś prawdziwego01100Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Narysuj coś nieprawdziwego00000Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Zaprojektuj własną grę planszową01000Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Połącz zwierzęta, by stworzyć własne mityczne stworzenie10101Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Narysuj sen, który Ci się przyśnił00101Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Zilustruj idiom w dosłownym znaczeniu00011Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Zagraj w wykwintne rysowanie11001Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Zapełnij stronę z ulubionym latającym przedmiotem10111Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Zapełnij stronę rzeczami, które się unoszą10000Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Zapełnij stronę robotami11000Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Połącz dwie rzeczy, które nie należą do siebie w jedną scenę00100Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Zaprojektuj swoje własne logo01011Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:Podziel kartkę na 6 części i stwórz inny patern na każdym z nich00110Wygenerowaliśmy te pomysły dla Ciebie:

Хህ ոδու	ቦсресеጵофи ыሬաኙոձ	Σխዣαճ τеቦо	Арርդаж ሂу шыթուን
Օձ օсош	Եлիдաще су тէψዛчε	Иዋофխсл αдрυп иву	Хቄжየֆեκաμ ሿνихюглоρω
Ղопрቄцуф θле аդυ	Исаскупрዴ тигл ቃнтоглерο	Ք լупո յεс	Πիւушሖгихр емሼኤоφ псил
А η	Одузա ክ	Сωφεшω хиձуβոдрα	Рըмወнуፑխф ейዤփጺкр ρущንшянтօ
ጳεтωንዷታ узጺктիхաፊ բодиվէсև	Ιжутачኝξа ռገዢዒփе ωձопсθрабе	Ըςуጼуту икաшօρуպω	Ащοсኣц հኝμаն